พระเปิมดำ กรุเก่า จังหวัดลำพูน

พระเปิมดำ กรุเก่า จังหวัดลำพูน
พระเปิมดำ กรุเก่า จังหวัดลำพูน จัดเป็นหนึ่งในพระเครื่องสกุลหริภุญไชยที่ได้รับความนิยมสูงและหาชมได้ยากยิ่ง คำว่า "เปิม" มาจากภาษาท้องถิ่นภาคเหนือ แปลว่า แบน, แป้น หรืออวบใหญ่ ตามลักษณะพุทธลักษณะขององค์พระที่มีขนาดค่อนข้างใหญ่และแบนกว่าพระคง โดยจุดเด่นของ "เนื้อสีดำ" เกิดจากการเผาไหม้ที่ได้รับความร้อนไม่เท่ากันในเตา หรือการถูกฝังจมอยู่ใต้ดินเป็นเวลานานจนเกิดปฏิกิริยาทางเคมี ทำให้เนื้อดินกลายเป็นสีดำเข้ม ถือเป็นสีที่หาได้ยากและเป็นที่แสวงหาของนักสะสม
พุทธลักษณะและเอกลักษณ์สำคัญ
ศิลปะคุปตะและปาละ: องค์พระประทับนั่งขัดสมาธิเพชรแสดงปางมารวิชัยบนฐานกลีบบัว ไม่มีพระเกตุมาลา ครองจีวรห่มคลุมเรียบแผ่ชายสบงเป็นรูปครึ่งวงกลมระหว่างพระเพลา
ซุ้มปรกโพธิ์: ฉากหลังประดับลวดลายกิ่งก้านและใบโพธิ์อย่างละเอียดละออ พลิ้วไหวเป็นธรรมชาติ
คราบกรุและราดำ: ในพระกรุเก่าแท้ โดยเฉพาะสีดำ จะปรากฏราดำที่ฝังลึกจากเนื้อในกระจายสู่ด้านนอก และมีคราบกรุนวลดินหนึกนุ่มเนียนตา
กรุเก่าที่ค้นพบเด่นๆ ในลำพูน
1.กรุวัดดอนแก้ว: เป็นกรุที่พบพระเปิมเนื้อสีดำมากที่สุดและมีชื่อเสียงที่สุด เนื่องจากเจดีย์พังทลายลงมา พระจึงจมอยู่ในดิน ผ่านความร้อนความชื้น ทำให้เนื้อดินละเอียดเนียนและปรากฏคราบราดำชัดเจน
2.กรุวัดพระธาตุหริภุญไชย: แตกกรุช่วงปี พ.ศ. 2480 - 2496 พุทธลักษณะจะดูอวบอ้วนนูนเด่น ใบโพธิ์มีความถี่เต็มพื้นที่และคมชัดมาก
3.กรุวัดจามเทวี: เส้นสายพิมพ์ทรงจะแตกต่างออกไป และเนื้อหามีอายุอ่อนกว่าสองกรุแรกเล็กน้อย
พุทธคุณและความนิยม
มีความเชื่อสืบต่อกันมาว่า พระเปิมเด่นในด้าน คงกระพันชาตรี แคล้วคลาดปลอดภัย จากภยันตรายทั้งปวง รวมถึงให้คุณด้าน ความร่มเย็นเป็นสุขและโชคลาภ แก่ผู้ยอดนิยมบูชา สำหรับค่านิยมในตลาดพระเครื่องปัจจุบัน พระเปิมดำกรุเก่า มีน้อย หายาก ไม่มีหมุนเวียนในตลาดพระเครื่องเลย